TATLIPINAR KÖYÜ
Yemyeşil ormanlarla kaplı bir vadide,
Ak köpüklerini serpe serpe akıyor taşkın çay,
Şırıldayan suların sesi kuş seslerine karışıyor,
Bahçede yeşil yapraklar arasından pembe pembe
elmalar,
Patika yola doğru uzanmış bana bakıyor,
Uzanıyorum,koparıyorum bir elma sulu sulu,
Sanki cennet bahçesinden kopmuş gibi,
İşte bu Amasya misket elması…
Güzel vatanımın en güzel meyvesi…
Bağlar arasında küçük evler,
Ve tek tük beyaz başörtülü kadınlar,
Genç yaşlı insanlar,hep meşguller,
Selam veriyorum,yanlarından geçerken,
Tatlı gülücüklerle,hoşgeldin diyor,
Beni hanelerine davet ediyorlar…
Ah!Bilseniz,ne tatlı,ne güzel insanlar,
Güneş gibi parlak,su gibi tertemizler,
Evet,burası Amasya’da bir köy,
Çocukluğumda,kağnılarla kereste,
Merkeplerle odun taşıdığımız,
Yamaçlarında öküz güttüğümüz,
Çayında çimdiğimiz,Tatlıpınar’larından su içtiğimiz,
Daha nice nice güzelliklerini gördüğümüz köy…
Bahar gelince,yosun tutmuş kayalıklarında,
Mor,pembe menekşelerini sevdiğim köy,
Chadi ekmeğini,kaymalı yoğurdunu yediğim köy…
Seni sevmeyim de nereleri seveyim ben,
Sen benim güzel memleketimin,
Güzel bir köyüsün…
Özledim seni,çok uzakta…
Duyuyorum,taşkın çayının şırıltısını,
Ulu ağaçlar arasından öten bülbüllerin nağmelerini,
Yeşil yapraklar arasından sarkan,
Pembe misket elmasının kokusunu.
Ben bu fani dünyadan göçsem de,
Sen böyle güzel kal!…
Yemyeşil,mis kokulu…
BORNOVA
3 Aralık 2005
Cengiz ÖNDER
Şiiri yazan; komşu köyümüz olan Ballıca’lı, emekli astsubay Cengiz Önder’e ve şiiri yayınlayan Yeni Taşova Gazetesi’ne teşekkür ederiz.